"Przed siwą głową wstawaj..."

Fragment zdjęcia mojego autorstwa, które przedstawia jedną z moich dwóch najpiękniejszych Babć na świecie.
Fotografia w zeszłym roku została nagrodzona w konkursie ukazującym życie Gdynian.

"O uszanowaniu dla starszych"

Przed siwą głową wstawaj, uczcij pochyloną starość, pamiętając, że i sam będziesz starym. Jeśli ktoś godniejszy od ciebie mówi niedorzecznie, ty nie poprawiaj, raczej zamilcz.

Z gotowością do usług i grzecznością obchodź się z krewnymi i powinowatymi swymi. Bądź grzecznym dla starszych panien, bo biada temu, kto je obrazi.

Ignacy Piotr Legatowicz, Dawna przodków naszych obyczajowość, Wilno 1859 r.

Właśnie tak wygląda kartka z wciąż niezmiennego kalendarza mojej Babci. Cudowna jest jego klasyczna forma, urzeka mnie jakoś codzienny rytuał "zrywania każdego dnia" i oddzielanie go od tego "nowego". To wymowny i wręcz namacalny kontakt z cudem i jednocześnie przekleństwem procesu przemijania.

Powyższy fragment tego niezwykle prostego, jasnego i przez to pięknego XIX-wiecznego tekstu, jak zresztą łatwo się domyślić, przypada akurat na Dzień Babci. 

Dni naszych dziadków są piękniejsze niż myślicie. Czas zdać sobie sprawę, że niestety ich ilość jest skończona, więc naprawdę warto zabarwić je na swój własny unikalny sposób jakimś uroczystym zwyczajem. Bo jest co świętować. Całujcie, przytulacje, obdarowujcie kwiatami. Nie tylko od święta.

Róbcie zdjęcia. Zapisujcie najpiękniejsze historie, których nikt inny Wam już nie powtórzy.

Z pozdrowieniami,

M.

A jeśli macie ochotę przczytać wiersz wybrany przez moją blogową siostrę Marysię, to zapraszam [tutaj].

KTO KOCHA DZIADKÓW RĘKA W GÓRĘ!